Temel Problemler - Vahiy Kavramı PDF Yazdır E-posta
Cuma, 11 Ocak 2008
Tag it:
Delicious
Furl it!
Spurl
NewsVine
Reddit
YahooMyWeb
?
Hz. İsa, İncîl’i gökten inen bir kitap olarak anlamadı.  İlk Mesih İnanlılarının zamanında İncîl kitap olarak hâlâ yoktu. “İncîl” kelimesi o zaman sadece karşılığı olan “müjde” anlamında kullanılırdı. Temel ProblemlerKitab-ı Mukaddes ve Kuran-ı Kerim Arasındaki Değişik Vahiy Kavramları“Öncelikle şunu bilin ki, Kutsal Yazılarda bulunan hiçbir peygamberlik sözü kimsenin özel yorumu değildir. Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insanın isteğinden kaynaklanmadı. İnsanlar Kutsal Ruh’ça yöneltilerek Tanrı’nın sözlerini ilettiler.” (2 Petrus 1:20-21)

Hıristiyanlık’taki Kitab-ı Mukaddes’e (Tevrât, Zebûr, İncîl) bakış İslâmiyet’teki Kur’ân’ı Kerim’e bakıştan belirgin bir şekilde farklıdır.  Hıristiyanlığa göre Kitab-ı Mukaddes Tanrı’nın esinlenmesi dikte ettirilmiş veya cennetten indirilmiş demek değildir.  Tanrı’nın esiniyle Kitab-ı Mukaddes değişik kişilerce yazılmış tam güvenebileceğimiz bir eser ve ruhsal bir rehberdir.1 

Devamını okuyun.. Hz. İsa, İncîl’i gökten inen bir kitap olarak anlamadı.  İlk Mesih İnanlılarının zamanında İncîl kitap olarak hâlâ yoktu. “İncîl” kelimesi o zaman sadece karşılığı olan “müjde” anlamında kullanılırdı.  Yalnız bu müjde, kitap haline getirildikten sonra Bu Kutsal Kitap Tanrı’nın istediği olaylarının başlangıcını ve sonucunu ortaya çıkardığı ilhamdır.  Peygamberler konuştular ve yazdılar, ama Tanrı’nın Ruh’u olan Kutsal Ruh’un yönetiminde konuşup yazdılar.  Eski Antlaşma’da (Tevrat, Zebur ve diğer Peygamberler) 3.808 kez, “Rab konuştu,” “Rab emretti,” “Rab dedi ki” gibi sözlerin kullanıldığını görüyoruz.2“Ve Rab elini uzattı ve ağzıma dokundu; ve RAB bana dedi: İşte, sözlerimi senin ağzına koydum.”  (Yeremya 1:9)Yeni Ahit’te bu aynı vahiy, ilham ve yetki bulunmaktadır. Tanrısal açıklama (vahiy) sadece bir yasanın (şeriatın) beyanı değildir.  Arapça “vahiy” kelimesinin Grekçe (eski Yunanca) orijinali  “apokalupsis”  (İnglizcesi “revelation”), ‘bir perdenin arkasında saklı olanı ortaya çıkarmak’ anlamını taşıyor.3  “Apokalupsis”in İbranicesi (veya Aramicesi) “galah”tır.  Anlamı, “sırları açmak”tır (örn. Daniel 2:47).  İncîl’de, Elçi Yuhanna, kendi yazdıkları hakkında şöyle yazar:“Bu kitap İsa Mesih’in esinlemesidir.  Tanrı yakın zamanda olması gereken olayları kendi kullarına göstermesi için O’na bu esini verdi.  O da gönderdiği kendi meleği aracılığıyla bunu kulu Yuhanna’ya iletti.” (Esinleme 1:1)Kitab’ı Mukaddes’de esinlemenin tanımı şöyledir:  Tanrı, seçtiği yazarları öyle yönlendirmiştir ki, yazarlar asıl elyazmalarında kendi özgün  kişiliklerini,  üsluplarını ve sözcük dağarcıklarını  kullanarak  Tanrı’nın insana olan vahyini hatasız bir biçimde oluşturmuş ve kaydetmişlerdir.“Bu gerçekler, gökten gönderilmiş olan Kutsal Ruh’un gücüyle size Müjde’yi iletenler tarafından bildirildi.” (1 Petrus 1:12) 2. Petrus 1:19-21 esinlenmeyi tanımlar: İnsanlar, “Kutsal Ruh tarafından yöneltilerek” yazmışlardır. Bu öğretinin özellikleri şöyledir:4a)            Asıl elyazmalarını kapsar.  Eski Ahit’in orijinali İbranice yazıldı, ama Ezra 4:8-6:18 & 7:12-26 ve Daniel 2:4-7:28 kısımların Aramice olarak yazıldı.5  Yeni Ahit’in orijinali ise Grekçe yazıldı ama bazı kaynaklara göre Matta bölümü İbranice olarak yazılmıştır.6 b)            Kusursuzluk ve yanılmazlık belirtir.  Kusursuzluk,Kutsal Kitab’ın hiçbir çelişki ya da hata barındırmadığı anlamına gelir.  Kutsal Kitap’la ilgili bütün bilgiler elde edildiğinde ve doğru yorumlandığında bu kusursuzluk açıkça görülecektir.  Kusursuzluk tarihsel ve bilimsel konular dahil Kutsal Kitab’ın bütün sözlerini içerir.c)             Esinleme Kutsal Kitab’ın her sözünü kapsar.  Yalnızca öğretiler, “iman ve uygulamalarımızla” ilgili ya da kişisel olarak bizde esin uyandıran bölümler değil, Kutsal Kitap bütünüyle (tarih, bilim, vs.) esinlenmiştir.“Kitap” ve “İncîl” anlamdaş olmaya başladılar.  Kitap olarak İncîl’i de İsa yazmadı.  Onu kaleme alan kişiler, İsa’nın bunun için tayin ettiği elçilerdir.7 Elçilerin görevi hâfızdan öteydi.  İsa  Mesih  buyruklarını (sözünü) elçilere  emanet etti (Elçilerin İşleri 1:1-2).  Onları, Kutsal Ruh’un gücüyle kendisine tanıklar olmak üzere atadı: “Çünkü konuşacak olan siz olmayacaksınız, Babanızın Ruhu sizin aracılığınızla konuşacaktır.”  (Matta 10:20)Elçiler, Kutsal Ruh’un denetimi altında yazarak, tanık oldukları olayları ve kendi anlayışlarını ifade tarzlarını birleştirerek Tanrı’nın istediği sözleri yazdılar!   Esin Tanrı’nın “nefesi”dir.  Kutsal Ruh, yanlışlık olmadan, her kelimeyi denetleyerek yazdırıyordu.8  “Hiçbir peygamberlik sözü insan isteğinden kaynaklanmadı.  Onlar Kutsal Ruh’ça yöneltilerek Tanrı’nın Sözlerini ilettiler.” (2 Petrus 1:20-21) 1.  Sproul, Kutsal Kitap’ı Anlamak: Yorum Bilimi, s. 128.2.  Pache, The Inspiration and Authority of Scripture, s. 121.3.  Mir, Tanrı’nın “Telefon Numarası”, s. 17.4.  Ryrie, Kısa İnancımız, s. 2.5.  Bruce, The Books and the Parchments, s. 48.6.  Bivin & Blizzard, Understanding the Difficult Words of Jesus,    ss. 20-23 & 45-78.7. Veya Petrus’un kâtibi Markos ya da Pavlus’un kâtibi sayılabilen   Luka.
 
< Önceki   Sonraki >
[ Geri ]